Allah hak ettiği halde, sevgiyi kat kat sonsuz hak ettiği halde, az az sevgi veriyor insanlar Allah'a, çok az. Çok az takdir ediyorlar. Onun için “Allah’ın kadrini hakkıyla takdir edemediler” diyor Allah. Halbuki Allah'ın coşkuyla sevilmesi lazım. Bütün güzellikler O'na ait. Bütün sevgiler O'na, bütün tutkular O'na olması lazım ve O’nadır tabii ki, Cenab-ı Allah’adır.

Bütün peygamberler devrinde yapılan rezilliklerin, her devirde peygamberlerin mücadele ettiği rezilliklerin bin katı var şu an. Ve Cenab-ı Allah bu belayı kaldırmak için hateme veli olan İmamı Mehdi (as)’ı ve bütün Hristiyan aleminin ve Müslüman aleminin sevgilisi olan Hazreti İsa Mesih’i gönderiyor.

600 milyondan fazla elde edilmiş fosil var. Bu fosillerin içinde bir tane bile evrimi destekleyen delil yok. Hepsi yaratılışı gösteriyor.

"Dinde zorlama yoktur." Bu, Allah'ın hükmüdür. Bu ayet aynı zamanda laikliğin en güzel özetidir.

"Allah adına, hayret" dediler. "Hala Yusuf'u anıp durmaktasın.” (Yusuf Suresi, 85) Bana da sorup duruyorlar; “Hala Mehdi (as)’ı anıp duruyorsun, hala İsa Mesih’i anıp duruyorsun” Anacağız, özledik de onun için. Yakup (as) gibi özledik, Hz. Yakup (as) gibi. Bağrımıza basmak için heyecanla bekliyoruz.

"Ben herkese sahip çıkan, sevgi gözüyle bakan bir insanım. Benim kucaklayıcı vasfım aşikar ortada. Kim kuran'dan yanaysa, kim fitneyi söndürüyorsa ben ondan yanayım.”

Acılar, sıkıntılar, zorluklar bunların hepsi geçici. Sonunda dünya çok güzel olacak. Cennette de müminler kardeş olarak huzur içinde gayet güzel yaşayacaklar.

Biz Türk İslam Birliği'nin merkezi olan bir ülkeyiz. Bizim içimizde öyle bölünme, parçalanma, kargaşa olmaz. Birlik, beraberlik ve kardeşlik ruhu içinde hareket ederiz. Askerle, polisle, milletle, devletle bir bütünüz biz. Makul, dengeli bir topluluğuz.

(Haşa) Dini değerlerimize bir hakaret söz konusu olduğunda, Müslümanlar önce hatayı kendilerinde aramalı, yanlış yaptıkları şeyleri görmelidirler. Örneğin Darwinizm’in savunulması, Müslümanların birarada değil paramparça olması da (haşa) bir anlamda Peygamberimiz (sav)’e hakaret gibidir.

Acılar ve zorluklar insanın akıllı, olgun, nezih olmasını sağlar, muhakemesini daha güçlendirir, kişi cennet ahlakını en iyi şekilde almış olur.